24 Aralık 1971’de, Noel arifesine saatler kala bir yolcu uçağı Amazon yağmur ormanlarının üzerinde parçalandı. Uçaktaki 92 yolcu ve mürettebat arasında bulunan 17 yaşındaki Juliane Koepcke, binlerce metre yükseklikten düşmesine rağmen hayatta kaldı. Ancak onu bekleyen asıl mücadele, yere çarptıktan sonra başlayacaktı.
Gökyüzünde Bir Anda Her Şey Değişti
1971 yılının Noel arifesinde, Peru’nun başkenti Lima’dan havalanan LANSA Havayolları’na ait 508 sefer sayılı uçak, Amazon bölgesindeki Pucallpa’ya doğru ilerliyordu. Uçakta annesi Maria Koepcke ile birlikte seyahat eden 17 yaşındaki Juliane, Noel’i babasıyla geçirmek üzere yola çıkmıştı.
-
. -
. -
. -
. -
. -
. -
.
-
KIZILAY~SMS~50₺ -
KIZILAY~SMS~50₺ -
KIZILAY~SMS~50₺ -
KIZILAY~SMS~50₺ -
KIZILAY~SMS~50₺ -
KIZILAY~SMS~50₺ -
KIZILAY~SMS~50₺ -
KIZILAY~SMS~50₺ -
KIZILAY~SMS~50₺ -
KIZILAY~SMS~240₺
Juliane’nin ailesi, Amazon’un doğal yaşamını araştıran bilim insanlarıydı. Babası Hans-Wilhelm Koepcke ve annesi Maria, yağmur ormanlarının derinliklerinde bir araştırma istasyonu kurmuştu. Juliane de çocukluğunun bir bölümünü bu çevrede geçirmiş, ormanın bitki örtüsünü ve doğal koşullarını yakından tanımıştı. Fakat o gün, çocukluğundan beri bildiği orman, hayatını kurtarmak için mücadele edeceği bir yere dönüşecekti.
Uçak, yolculuğun son bölümünde şiddetli bir fırtınaya girdi. Gökyüzü karardı, türbülans şiddetlendi ve yolcular korku içinde beklemeye başladı. Ardından uçağa yıldırım isabet etti. Uçak havada parçalanırken Juliane kendisini bir anda gökyüzünde, binlerce metre aşağıdaki ormana doğru düşerken buldu. Birkaç saniye içinde hayatı tamamen değişmişti.
Binlerce Metreden Düşüş ve İnanılmaz Bir Kurtuluş
Juliane, uçak parçalanırken koltuğuna bağlıydı. Bir koltuk sırasıyla birlikte havada döndüğünü ve aşağıda uzanan yeşil ağaçları gördüğünü hatırlıyordu. Sonrasında bilincini kaybetti.
Böyle bir düşüşten sağ kurtulmak neredeyse imkânsız görünüyordu. Ancak 25 Aralık sabahı, Noel gününde, Juliane kendine geldiğinde hâlâ hayattaydı.
Vücudunda yaralar vardı. Köprücük kemiği kırılmış, bir kolu kesilmiş ve başından darbe almıştı. Üzerindeki giysiler yırtılmış, ayakkabılarından biri kaybolmuştu. Üstelik yanında annesi yoktu.
Uçaktaki diğer yolculara ne olduğunu bilmiyordu. Yardımın gelip gelmeyeceğinden de emin değildi. Bildiği tek şey, Amazon’un ortasında tek başına kaldığıydı.
Düşüşten nasıl kurtulduğu kesin olarak açıklanmış değildir. Koltuk sırasına bağlı olması, düşüş sırasında oluşan hava akımlarının etkisi ve ağaç örtüsünün darbeyi azaltmış olabileceği düşünülür. Ancak bu etkenlerin hangisinin ne ölçüde rol oynadığı kesin değildir.
Juliane’nin hayatta kalması, yalnızca şansla açıklanamayacak kadar dikkat çekici bir olaydı. Yine de önünde, en az düşüş kadar zor bir sınav vardı.
Amazon’un Derinliklerinde Tek Başına
Amazon yağmur ormanı, dışarıdan bakıldığında büyüleyici bir doğa harikasıdır. Ancak yaralı, aç ve yönünü bulmaya çalışan biri için bu devasa ekosistem son derece zorlayıcı olabilir.
Sık bitki örtüsü güneş ışığını engelliyor, nem ve sıcaklık insanın gücünü tüketiyordu. Yağmur, çamur, böcekler ve yaralanma riski her adımı zorlaştırıyordu. Üstelik Juliane’nin yanında yeterli yiyecek, su ya da hayatta kalmak için kullanabileceği ekipmanlar yoktu. Buna rağmen genç kızın önemli bir avantajı vardı: Amazon’u tanıyordu.
Bilim insanı anne ve babası sayesinde çocukluğunda yağmur ormanlarının doğal yaşamı hakkında çok şey öğrenmişti. Bu bilgi, korku ve yorgunluk içinde karar vermesine yardımcı oldu.
Juliane, bir dere yatağını takip ederek daha büyük bir su yoluna ulaşmaya çalıştı. Çünkü suyun akışını izlemek, ormanda ilerlemek için bir yön belirlemesine yardımcı olabilirdi. Ayrıca insanların su kenarlarında bulunma ihtimalini de göz önünde bulunduruyordu.
Ancak bu yolculukta her karar hayati önem taşıyordu. Tanımadığı bitkileri yemekten kaçınıyor, yaralı hâliyle ilerlemeye devam ediyor ve enerjisini korumaya çalışıyordu. Orman, ona kolay bir çıkış yolu sunmuyordu. Her adım, biraz daha dayanmasını gerektiriyordu.
Umudun Yerini Korku Alırken
Günler geçtikçe Juliane’nin fiziksel durumu kötüleşiyordu. Açlık, yorgunluk ve yaralarının etkileri giderek ağırlaşıyordu. Yağmur ormanında dinlenebileceği güvenli bir yer bulmak bile kolay değildi.
En zor anlardan biri, çevresinde uçak kazasının izlerine rastladığında yaşandı. Kaza sırasında hayatını kaybeden yolcuların bedenlerini gördü. Onlardan birinin annesi olabileceğini düşünmek, zaten ağır olan psikolojik yükünü daha da artırdı. Annesinin akıbetini bilmiyordu. Bir yandan hayatta kalmaya çalışırken diğer yandan ailesini kaybetmiş olabileceği gerçeğiyle yüzleşiyordu.
Arama ekiplerinin uçakları zaman zaman ormanın üzerinde dolaşıyordu. Fakat yoğun ağaç örtüsü, yerdeki bir insanın görülmesini son derece zorlaştırıyordu. Juliane’nin hayatta olduğuna dair bir işaret göndermesi de kolay değildi.
Dış dünyadan kopmuş gibiydi. Yine de ilerlemeyi bırakmadı. Bazen hayatta kalmak için gereken şey büyük bir plan değil, yalnızca bir sonraki adımı atabilecek gücü bulmaktır.
Babasından Öğrendiği Bilgi Hayatını Kurtardı
Juliane’nin yolculuğundaki en önemli dönüm noktalarından biri, babasının ona öğrettiği doğa bilgisiydi. Ailesinin Amazon’daki çalışmaları sayesinde Juliane, ormanda su yollarını takip etmenin önemini biliyordu. Bu bilgiyle dereyi izlemeyi sürdürdü ve sonunda daha büyük bir su yoluna ulaştı.
Yaklaşık on gün boyunca ormanda ilerledikten sonra, bir kulübeye rastladı. Burada insanların bulunmuş olması, ilk kez kurtulma ihtimalini somut hâle getirdi.
Yaralı kolundaki kesik enfeksiyon kapmıştı ve içinde kurtçuklar oluşmuştu. Juliane, kulübede bulduğu benzini yarasına dökerek kurtçukları temizlemeye çalıştı. Bu, son derece acı verici ve tıbbi açıdan riskli bir müdahaleydi; günümüzde böyle bir yaraya benzin uygulamak kesinlikle güvenli bir tedavi yöntemi değildir.
Ancak Juliane’nin o sırada amacı, enfeksiyonla ve yarasının kötüleşmesiyle kendi imkânları ölçüsünde mücadele etmekti. Kulübede beklediği sırada sonunda insan sesleri duydu.
Ormandan Gelen Sesler
Ertesi gün kulübeye dönen Perulu işçiler, karşılarında yaralı, bitkin ve günlerdir ormanda tek başına yaşayan genç bir kadın buldu. Juliane, onlarla İspanyolca konuşarak kim olduğunu ve uçak kazasından sağ kurtulduğunu anlattı. İnsanlarla iletişim kurabilmesi, yardım almasını mümkün kıldı.
Böylece Amazon’daki yaklaşık 11 günlük hayatta kalma mücadelesi sona erdi. Yerel işçiler ona yardım etti ve kanoyla daha yerleşim olan bir bölgeye ulaştırdı. Ardından sağlık hizmetlerine erişebildi ve babasıyla yeniden bir araya geldi.
Ancak kurtuluş, aynı zamanda acı bir gerçeği de beraberinde getirdi: Annesi Maria kazadan sağ kurtulamamıştı. Juliane fiziksel olarak hayatta kalmıştı, fakat yaşadığı kayıp hayatı boyunca taşıyacağı bir yara bırakmıştı.
Hayatta Kalmak Her Şeyin Bittiği Anlamına Gelmiyor
Juliane Koepcke’nin hikâyesi, uçak kazasından kurtulup ormandan çıkmayı başarmasıyla sona ermedi. Yaşadığı travmayla ve annesinin kaybıyla da yüzleşmesi gerekti. Yıllar sonra biyoloji eğitimi aldı ve bilimsel çalışmalarını sürdürdü. Çocukluğunun geçtiği Amazon’la olan bağı da devam etti.
1998 yılında yönetmen Werner Herzog’un Wings of Hope adlı belgeselinde, kazanın yaşandığı bölgeye geri dönerek geçmişte izlediği güzergâhı yeniden ele aldı. Bu dönüş, yalnızca olağanüstü bir kurtuluş öyküsünü hatırlamak değil, hayatını değiştiren olayla yeniden yüzleşmek anlamına da geliyordu.
Juliane’nin yaşadıkları, insanın doğa karşısındaki kırılganlığını açıkça gösteriyor. Fakat aynı zamanda bilginin, soğukkanlılığın ve zor koşullarda doğru kararlar verebilmenin önemini de ortaya koyuyor.
Onu hayatta tutan tek bir mucizevi neden yoktu. Düşüşten sağ kurtulması, çocukluğundan gelen doğa bilgisi, su yollarını takip etmesi, riskli yiyeceklerden kaçınması ve ilerlemeyi sürdürmesi bir araya gelerek kurtuluşunu mümkün kıldı.
- Bu hafta Standartlar Haftası
Belirli Gün ve Haftalar
Bunlarda İlginizi Çekebilir
Önerilen Gönderiler
for:
ALLAH rızası için. hedef yüz milyon salâvat. haydi BİSMİLLAH
824(✓)Okuduysan tıkla!... was saied till now!
for working salavat counter javascript is needed.
