Dağmarulu, aslen Fas’a özgü çok yıllık otsu bir bitkidir. Şu anda Antarktika hariç tüm kıtalarda bulunan çok başarılı bir kolonileştirici türdür. Çiçeğinin diğer bitkilere benzediği bir bitkidir. Dağmarulu, Asteraceae familyasındandır.

Ayırt Edici Özellikler

Dağmarulu, karahindiba benzer bir büyüme formuna sahip çok yıllık bir bitkidir; yaprakları bir bazal rozet oluşturur ve dik gövdelerin uçlarında sarı baş benzeri çiçekler üretir. Yaygın kedigillerin yaprakları tipik olarak hem üst hem de alt yüzeylerde düzensiz yuvarlak loblar ve tüyler ile mızrak şeklindedir. Rozetten çıkan, genellikle yaprak benzeri bracts ve dalları olan sırım gibi tüysüz gövdelerdir. Dalların uçlarında çok sayıda boru şeklinde sarı çiçeklerden oluşan bir çiçek başı bulunur.

Çiçekler

Her dalın ucunda tek, karahindiba benzeri bir çiçek başı üretilir. Sarı çiçek başları düz ve 2 ila 4 cm çapındadır. Her çiçek başı, birçok bireysel taç yaprağı benzeri çiçeklerden oluşur.

Yapraklar

İlk yapraklar (kotiledonlar) kulüp şeklinde, yuvarlak tepeli ve tüysüzdür. Olgun yapraklar 15 ila 20 cm uzunluğunda büyür. Yapraklar bir bazal rozet içinde düzenlenmiştir ve dişli veya düzensiz loblu kenarlarla tüylüdür. Taban yaprakları obovat şeklindedir ve 5 ila 20 cm uzunluğunda ve 10 ila 40 mm genişliğinde olup, kenarları derin dalgalı dişlidir. Bazal yapraklar da yoğun tüylüdür, nadiren tüysüzdür ve sapsızdır. Varsa üst yapraklar benzerdir ve gövdeye çıktıkça boyut olarak küçülür. Yapraklar kırıldığında sütlü bir özsu yayar.

Yükseklik

Gövdeler 20 ila 40 cm boyunda, sert, sırım gibi, pürüzsüz ve genellikle dallıdır.

Doğal Ortam

En yaygın olarak birçok ülkenin soğuk ve ılıman bölgelerinde bulunur. Derin kök yapısı kuraklığa karşı direnç sağladığından genellikle daha kuru bölgelerde bulunur. Toprak tipleri, doku ve pH açısından geniş bir aralığı tolere eder. Esas olarak kumlu ila kumlu killi tınlı kırmızı ve kırmızı kahverengi topraklarda yetişir; ayrıca yamaçların sığ taşlı topraklarında, gri killi topraklarda daha az görülür. Bununla birlikte, zayıf drene edilmiş toprakları tolere etmez. En çok meralarda, ekim alanlarında, çimenlik alanlarda, bozuk alanlarda, yol kenarlarında ve atık yerlerde bulunur.

Yenilebilir Parçalar

Genç yapraklar taze veya pişmiş olarak yenilebilir.

Originally posted 2022-07-04 15:19:00.